Promocja artykułów

Mój ósmy koncert Iron Maiden w Polsce właśnie przeszedł do historii. Wyprzedzając być może ewentualne pytania niektórych z Was - nie, nie spotkałem się z Iron Maiden tym razem - bo też tak naprawdę, nie starałem się zbytnio - za to spotkałem się z osobą naprawdę zjawiskową - ale o tym potem.
Na Gwardię przybyłem dość późno (nie interesowała mnie Luśka ani rodzime grajki z Made Of Hate)… Ochrona bardzo miła i sympatyczna - nawet mnie nie obmacali - Pan tylko poprosił o otworzenie plecaczka z drobiazgami (klucze, dokumenty, teczka… plus duży scyzoryk szwajcarski z blokowanym ostrzem, o którym przypomniałem sobie, że go mam dopiero przed bramą). Przełożyłem go tylko z bocznej kieszonki do głównej i wszedłem bez żadnych problemów.

Byłem z tyłu zatem mało co widziałem z moimi 1.70 wzrostu, dzięki paru wyższym typkom przede mną - ale nie narzekam - było dokładnie tak jak się spodziewałem, że będzie - poczekam na bootleg DVD - to sobie obejrzę w bardziej komfortowych warunkach. Organizacja po prostu czad - podziwiam tych ludków stojących w gigantycznej kolejce po redbull’a. Ceny gadżetów nie zaskoczyły mnie jakoś specjalnie, więc zadowoliłem się nabytym programem trasy.

Po koncercie w Hard Rock Cafe spotkałem się z moją izraelską przyjaciółką podróżującą za Maidenami po całym świecie (koncert w Warszawie to był jej 42-gim koncert Iron Maiden w przeciągu trzech lat). Dostałem od niej wiadomość, że jest w Warszawie i po czterech latach znajomości w wirtualnym świecie, wczoraj spotkaliśmy się pierwszy raz w rzeczywistości - i tak prawdę mówiąc z tego spotkania jestem bardziej zadowolony niż z koncertu Maiden. Ponieważ zarówno ja jak i ona spotkaliśmy się już z Ironami przy różnych okazjach stwierdziliśmy, że tym razem damy chłopakom spokój i spędzimy trochę czasu ze sobą.

Całe wydarzenie ogólnie określam bardzo pozytywnie. Świetną pamiątkę stanowią zdjęcia i filmy z koncertu Iron Maiden zrobione przeze mnie. Już myślę, do którego kraju wybrać sięna następny występ zespołu.